Dat ge ni hard genoeg zoekt...
Dat ge geen moeite doet...
Dat ge ni wilt werken...
Dat ge kieskeurig zijt...

Als da nu ni is om het vliegend schijt van te krijgen .. !


Ik ben de laatste 3 maanden al 10 keer ergens op sollicitatiegesprek gegaan, heb de interims wekelijks platgelopen en afgebeld en ge e-maild tot ergernis denk ik van de madammekes die daar werken ... 

Ik heb me er al stilaan bij neergelegd dat ik de rotste richting in het universum heb uitgekozen om in te gaan studeren en nu normaalgezien werken .. kleuteronderwijs! En dat ik daar blijkbaar gene zak werk in ga vinden .. 

Maar als ge dan in iets anders nog niks vindt is het toch echt om van dood te vallen ze.. 

Dan geeft ge u op bij den interim voor allerlei andere zaken ook, bijgevolg vinden ze hier en daar soms is iets en bellen ze u op of ge vindt zelf wat en belt hen erover op .. Zij regelen een gesprekske of weet ik wat.. 

Dat gebeurt en de mensen "gaan u terug opbellen" 

of:

1) Dat doen ze ook om te zeggen dat ze u "niet weerhouden" hebben, zoals ze het zo fancy verwoorden .. Maar dat het gesprek heel interessant was (blablabla) en dat ze uw gegevens gaan bijhouden voor later (waar we nu uiteraard gene zak aan hebben). Maar dat het door het DIPLOMA komt dat ik heb dat ze toch voor die andere gaan kiezen .. (En dat zijn de momenten dat ik graag mijne kop er af zou slagen met nen hamer.. )
2) Ze bellen gewoon nooit terug .. (wat het meeste gebeurt helaas)

Dus conclusie.. : 
Ge studeert iets.. Vindt er bijgevolg geen werk in .. Gaat dan maar uw opties verbreden bij uw werkzoektocht.. Maar dan kiezen ze toch voor anderen omdat ge daar dan ook weer niet de juiste ervaringen voor hebt .. 

M.a.w. We zijn allemaal in't zak gezet met al da verderstuderen .. Ga allemaal van school op uw 18 en ga in een cafe werken .. Ge wordt steenrijk.. 

x

Over iets van al maaaanden geleden waar ik volkomen "over" was ... Wat uiteindelijk ook het geval is .. 'k Zou met die jongen nooit meer iets kunnen en willen beginnen nu op dit moment ... Ik zou bijgevolg hervallen in een bui van depressie en hysterie van "willen proberen het te doen lukken maar helaas falen omdat we te hard verschillen" .. iedereen kent het verhaaltje wel uiteraard .. Vandaar .. den boom in ermee, den boom in met heel het gedoe van een half jaar geleden .. Het is gebeurd en verleden en maakt niks meer uit van mijn huidig leventje.. Denk ik.. 

Dacht ik vrij zeker .. Toen ik ineens in augustus mijzelf er op betrapte iets dat leek op gevoelens te hebben voor iemand nieuw .. 

Dacht ik nog meer.. toen ik mijzelf er op betrapte er nooit meer aan te denken, alles weg gegooid te hebben .. buiten 1 ding .. deco.. 

MAAR, sinds gisteren is ook dat met een harde zwaai van mijn muur weggevlogen .. (In allerlei stukken wel, sorry mensen ik blijf eenmaal een mens van vlees en bloed en is kwaad met den boel in het rond smijten is en blijft een "opluchting").. 

Maar nu 1 dag later na vernomen te hebben dat meneer een nieuw lief heeft, gaat het stukken beter met mij , mij zelf vertellende dat ik toch een toffer leven heb, toffere vrienden, toffere toekomstvooruitzichten, en gewoon al niet graag ajuin eet ... 

Maarja.. Soms komt het ego wel is opspelen zeker .. :) geen vrees beste vriendjes en vriendinnetjes, ik ga niet eeuwig doorkankeren op oude liefjes tot in het oneindige.. Dit was de laatste keer! 

X:

ik ben niet dolverliefd .. 

X:

ik weiger

Y:

voila, dat bedoel ik

Y:

je erkent die gevoelens bij jezelf niet, wilt er niet aan toegeven

X:

uiteraard.. 

blablabla... 

't Is weer van da .. Maar het is een vreemd verhaal beste jongens en meisjes .. 

Voorlopig valt er niet veel over te zeggen .. 

Buiten dat de menselijke wil en rationeel denken en de mensenlijke emoties 2 legers zijn die elk mens bezit en dat ze elks hun eigen gevecht voeren.. Om er om ter sterkst uit te komen.. 

Zo blijkt uit mijn recentste bevindingen.. 

Ik ben momenteel full-time schilder/danser/tekenaar/fotograaf en als we onozel gaan doen kok ook er nog is bij .. 

Sinds ik werkloos ben neem ik de tijd om heelder culinaire heerlijkheden te bereiden voor mijzelf, iets wat ik amper deed toen ik een fulltime job had.

Ik schilder er op los tot uren in de nacht .. er is toch geen reden om op te staan ... en zoals het cliche het wil .. ben ik veel creatiever als de zon onder gaat .. 

Verder ... is er hopelijk wel enige vooruitgang.. een van de komende dagen krijg ik telefoon in verband met een job waar ik voor op gesprek ben gegaan vorige week... Naar mijn eigen mening was dat het beste sollicitatiegesprek dat ik al gehad heb in heel deze periode, en ook de job die ik het beste zie zitten.. Dus laat ons hopen.. 

Toch hoop ik dat ik nog genoeg tijd ga hebben om de creatieve zot uit te hangen eens ik terug aan het werk ben..!